مدیریت با مداخله ی با فاصله
یکی از جالب ترین ویژگی های فرهنگ سازمانی و سبک های مدیریتی به وجود آمده، مدل نقش مدیریتی متحول است. آنچه در نقش نوین مدیریتی حائز اهمیت است، مهارت در رهبری به ویژه در این دوران معاصر تحول سریع و پیچیده می باشد.
در حقیقت اگر به تکامل تاریخی مدیریت از ابتدای قرن حاضر بیندیشید، در خواهید یافت که نظریه و نقش های مدیریتی در هر زمان مشخصی معمولا مبتنی بر مفاهیم رایج مربوط به انسان بوده است.
در حقیقت انتظار می رود که مدیران استادی نقش های رهبری چندگانه، کانون ساز، تسهیل کننده، ایجاد کننده ی همیاری و خلاق همراه را ایفا کنند.
منظور از کانون ساز : ایجاد توجه، وضعیت، ماموریت و بینش مشترک.
منظور از تسهیل کننده : ایجاد تعهد، عمل، هماهنگی و رشد.
منظور از ایجاد کننده ی همیاری : کمک به کسب سازگاری آرمانی، نقش فردی / سازمانی / اجتماعی.
منظور از خلاق همراه : قرار دادن خود به عنوان شکل دهنده و شاگرد همراه در موفقیت.
در این حد از قابلیت رهبری لازم است که آنان توسط عمل همراه تعهد و بینش مشترک، اهداف اقتصادی و تکنولوژیکی کار را با آرمان های روان شناختی و بوم شناختی جامعه یکپارچه و متعادل سازند. برای فهم پیچیدگی های موجود و قادر بودن به کسب اینگونه سازگاری نقش و هدف، لازم است که به عنوان یک مدیر، سطح بالاتری از خلاقیت، مرتبه ژرف تری از هوشیاری بر مداخله ی با فاصله و دانش، مهارت ها و نگرش های مربوطه را بپرورانید.
مفهوم اداره کردن خویشتن ومدیر استاد شدن را در زمینه ای از رشد در سه سطح اجتماعی، سازمانی و فردی ارائه شده است. در سطح اجتماعی نیروهای عمده ای که بر رشد تاثیر می گذارند ایدئولوژی های حاکم بر جامعه و ساختارهای نهادی آن است. در سطح سازمانی این فرهنگ و سازه است که رشد سازمانی را مقدر می سازد و سرانجام در سطح فردی جامعیت شخص موثر است.
منبع از کتاب روانشناسی مدیر موفق
ترجمه دکتر معتمدی
