الگوی تیلور: سازماندهی علمی کار
به سال 1912 فردریک تیلور، در رساله ای تحت عنوان اصول علمی مدیریت می نویسد: هدف اساسی مدیریت غنی کردن کارفرمایان و کارگران است. اما موسسات آن قدر ضعیف سازمان یافته اند که برای رسیدن به هدف خود مشکل دارند، همچنین تیلور اظهار می دارد که مدیریت اداری و تقسیم کارها باید منطقی باشد. در این سازماندهی کار، برخلاف گسترش وظایف که امروزه رواج دارد، تخصصی و محدود شدن کارها کلمات کلیدی است.
می توان فلسفه ی مکتب تیلوریسم را در چند کلمه ی ساده خلاصه کرد: سازماندهی علمی کار.
به نظر تیلور، برای اعمال مدیریت موثر، سه عنصر ضرورت دارد: برنامه ریزی، استاندارد کردن، و انتخاب کارکنان.
برای به کار بردن این سه اصل در زمینه کار، لازم است از روش های زیر کمک گرفته شود:
- تحلیل فعالیت ها: به نظر تیلور، برای انجام دادن این کار در یک موقعیت معین، تنها یک روش خوب وجود دارد و هر فرد باید در انجام دادن تعداد محدودی از فعالیت های کاملا معین و مشخص تخصص پیدا کنند.
- استفاده از روش های علمی: استفاده از روش های علمی برای این است که بهترین شیوه انجام کار شناسایی شود. برای سیدن به این هدف، زمان و حرکت ها را اندازه می گیرند تا استانداردهای تولید تعیین شود. وقتی استانداردها تعیین شد، باید راهبردی فراهم آید تا سبقبت گرفتن از استاندارد ها امکان پذیر باشد.
- تقویت اقتصادی: اصلی ترین راهبدی که اجازه می دهد تا سبقت گرفتن از استاندارد ها ممکن شود، تقویت اقتصادی است. به عقیده تیلور تنها انگیزه مردم برای کارکردن، درآمد مالی است، بنابر این او توصیه می کند دستمزدها متناسب با بازده باشد. بدین ترتیب تقویت اقتصادی بر پایه ی اصل کارمزد استوار است. بدین معنا که هرکس متناسب با کاری که انجام می دهد مزد دریافت می کند.
در برخی کشور ها، اکثر کارکنان کارخانه های پارچه بافی، لباس دوزی، تولید سیگار و تولید قطعات آهن هنوز بر اساس میزان تولید حقوق دریافت می کنند. جای تردیدی نیست که انگیزه ی مادی و تقسیم کارها موجب می شود که بین سرپرستان و زیر دستان، بین کار یدی (دستی) و کار فکری، تمایز آشکار بوجود آمد. با این همه طرفداران تیلوریسم عوامل روانی و اجتماعی موثر در ایجاد انگیزش برای کار را به طور کامل فراموش کرده اند.
منبع کتاب روانشناسی کار
تالیف دکتر گنجی
